ผลงานของ เอกณัฏฐ์ เธียรเศรษฐกุล เกิดจากการใคร่ครวญต่อช่วงเวลาระหว่างการมีอยู่และการจากไป ภาวะเปราะบางที่มนุษย์ทุกคนต้องเผชิญ ไม่ว่าด้วยความศรัทธา หรือความเชื่อใด ศิลปะในหมวดนี้สำรวจความไม่เที่ยงของชีวิต การเกิดขึ้น การเปลี่ยนแปลง และการคลี่คลายของตัวตน ผ่านภาพสัญลักษณ์ที่เรียบง่ายแต่แฝงด้วยแรงสะเทือนทางอารมณ์และการรับรู้