ในวัฒนธรรมญี่ปุ่น การดื่มหลังเลิกงานไม่ได้เป็นเพียงเรื่องของความมึนเมา แต่มันคือช่วงเวลาทางสังคมที่ผู้คนได้พักจากบทบาทของตนเอง ไม่ว่าจะเป็นหัวหน้า ลูกน้อง หรือพนักงาน ชั่วขณะหนึ่งที่หน้าที่ถูกวางลง และความรู้สึกที่เก็บไว้ทั้งวันเริ่มปรากฏขึ้น ซีรีส์ Japan Diaries ของเอกณัฐ เธียรเศรษฐกุล บันทึกช่วงเวลานี้ไว้ผ่านภาพแก้วเบียร์ที่ดูธรรมดา แต่แฝงความหมายบางอย่างไว้ภายใน

 

ศิลปินใช้เทคนิคแกะสลักลงบนแผ่นไม้ สร้างร่องรอยของฟองเบียร์และแสงสะท้อนในแก้ว รอยเซาะเหล่านี้เปรียบเสมือนการค่อย ๆ เปิดชั้นของบทบาททางสังคมออกทีละชั้น เผยให้เห็นความเปราะบางที่ซ่อนอยู่ภายใต้ภาพลักษณ์ที่มั่นคง เส้นที่คมตัดกับสีอะคริลิคสะท้อนความตึงเครียดระหว่าง “ความรับผิดชอบ” กับ “ความรู้สึกส่วนตัว” ที่ดำรงอยู่พร้อมกัน

 

After Work Beer จึงไม่ใช่ภาพของการสังสรรค์ แต่เป็นภาพแทนของช่วงเวลาสั้น ๆ ที่มนุษย์อนุญาตให้ตัวเองหลุดออกจากบทบาท และกลับมาเป็นตัวตนที่แท้จริง คำถามที่งานชวนคิดไม่ใช่ว่าเราดื่มหรือไม่ แต่คือ เราได้ให้พื้นที่กับความเป็นมนุษย์ของตัวเองบ้างหรือยัง